• ในวัฒนธรรมของฉัน เด็กๆ มักจะต้องทักทายทุกคนในงานด้วยการกอดและจูบ
• ลูกสาวไม่ชอบและมักจะร้องเมื่อญาติพยายามกอดและจูบเธอ
• ฉันสอนให้ลูกเข้าใจว่ามีทางเลือกและสามารถบอกปฏิเสธได้เมื่อรู้สึกไม่สบายใจ

ลูกสาวของฉันซึ่งยังไม่ถึง 1 ขวบ เป็นครั้งแรกที่เธอส่ายหัวและยื่นมือออกไปผลักการกอดจากญาติ ซึ่งทุกคนก็หัวเราะและคิดว่าเธอจะเติบโตขึ้นและเปลี่ยนแปลงไปในอนาคต

สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ แม้ในวัยนั้น ฉันกำลังสอนเธอว่ามีทางเลือกเสมอ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันไม่ได้มีเมื่อโตขึ้น

ประสบการณ์ในงานรวมญาติ

ทุกครั้งที่มีการรวมญาติ ก็เริ่มต้นด้วยการเปิดประตูบ้านของปู่ย่าตายาย และกลิ่นอาหารอย่างทามาเลสและไก่งวงจะต้อนรับฉัน ซึ่งฉันชอบเสียงหัวเราะและอาหาร แต่ก่อนที่จะได้ตั้งตัว ฉันต้องเตรียมใจสำหรับพิธีกรรมการทักทาย

ในฐานะเด็ก ฉันรู้สึกเครียดทุกครั้งที่ต้องกอดและจูบผู้ใหญ่ที่ฉันไม่รู้จักเพียงเพื่อแสดงความเคารพ

การเปลี่ยนแปลงในวัฒนธรรม

ในปี 2020 ฉันกลายเป็นแม่คนแรก และเมื่อเกิดการแพร่ระบาด ฉันพยายามไม่ให้ลูกสาวต้องเสี่ยง แต่เธอก็ยังสามารถเชื่อมต่อกับครอบครัวผ่านทาง FaceTime

หลังจากที่ห่างหายไปนาน เมื่อเรามารวมตัวกันอีกครั้ง ลูกสาวของฉันตกใจเมื่อเจอญาติๆ ที่ยิ้มแย้มรออยู่

ฉันต้องให้กำลังใจลูกสาวว่าเธอสามารถอยู่กับฉันได้เมื่อรู้สึกไม่สบายใจ แม้ว่าอาการผิดหวังจะมีอยู่ในความรู้สึกของญาติๆ แต่ฉันบอกพวกเขาว่าลูกสาวจะค่อยๆ รู้สึกดีขึ้นเอง

บทเรียนที่สำคัญ

ในที่สุด ฉันได้พูดคุยกับครอบครัวเกี่ยวกับการเคารพตัวเองและว่ามันสำคัญอย่างไรในยุคนี้

การรวมตัวของครอบครัวยังคงเกิดขึ้น ลูกสาวของฉันมีทั้งช่วงเวลาที่วิ่งไปทักทายและช่วงเวลาที่วิ่งผ่านไป ซึ่งทุกคนเริ่มเข้าใจและปรับเปลี่ยนความคาดหวังในความรักและการแสดงออก

สุดท้ายแล้ว ความเคารพและความรักสามารถแสดงออกในรูปแบบที่แตกต่างกัน และสิ่งนี้คือประเพณีที่คุ้มค่าที่จะส่งต่อไปยังรุ่นถัดไป

ขอบคุณข้อมูลจาก: www.businessinsider.com