ทำความเข้าใจ Debt-to-Income (DTI) ให้ลึกซึ้ง

Debt-to-Income Ratio (DTI) หรือ อัตราส่วนภาระหนี้ต่อรายได้ เป็นตัวเลขที่สถาบันการเงินใช้ประเมินว่าเรามีภาระหนี้สินมากน้อยเพียงใดเมื่อเทียบกับรายได้ในแต่ละเดือน พูดง่ายๆ คือ ธนาคารต้องการทราบว่าหลังจากหักค่าผ่อนชำระหนี้ต่างๆ ที่มีอยู่แล้ว เราจะเหลือเงินเพียงพอสำหรับค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันและสามารถผ่อนชำระหนี้ก้อนใหม่ที่กำลังจะขอได้หรือไม่

การคำนวณ DTI นั้นตรงไปตรงมา โดยใช้สูตรดังนี้:

DTI (%) = (ภาระหนี้สินรวมต่อเดือน / รายได้รวมต่อเดือน) x 100

ตัวอย่างเช่น: นายสมชายมีรายได้ 50,000 บาทต่อเดือน และมีภาระหนี้ดังนี้

• ผ่อนบ้าน: 12,000 บาท
• ผ่อนรถ: 6,000 บาท
• ยอดชำระบัตรเครดิตขั้นต่ำ: 2,000 บาท

ภาระหนี้รวมต่อเดือนของนายสมชายคือ 12,000 + 6,000 + 2,000 = 20,000 บาท ดังนั้น DTI ของนายสมชายจะเท่ากับ (20,000 / 50,000) x 100 = 40%

DTI เท่าไหร่ถึงจะเรียกว่าดี?

แม้ว่าแต่ละธนาคารอาจมีเกณฑ์การพิจารณาที่แตกต่างกันไปบ้าง แต่โดยทั่วไปแล้วสามารถแบ่งระดับ DTI ได้ดังนี้:

• DTI น้อยกว่า 36%: อยู่ในเกณฑ์ที่ดีมาก คุณมีภาระหนี้ไม่สูงเมื่อเทียบกับรายได้ ทำให้มีความสามารถในการชำระหนี้สูง และมีแนวโน้มที่จะได้รับการอนุมัติสินเชื่อได้ง่าย
• DTI ระหว่าง 37% – 43%: อยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ แม้จะยังมีความสามารถในการชำระหนี้ แต่ธนาคารอาจเริ่มพิจารณาปัจจัยอื่นๆ ประกอบ เช่น ความมั่นคงของรายได้ หรือประวัติเครดิต
• DTI ระหว่าง 44% – 50%: มีความเสี่ยงสูง ธนาคารจะมองว่าคุณมีภาระหนี้ที่ค่อนข้างตึงตัว อาจมีปัญหาในการชำระหนี้ก้อนใหม่ได้ โอกาสในการอนุมัติสินเชื่อจะลดลงอย่างมาก
• DTI มากกว่า 50%: มีความเสี่ยงสูงมาก โดยส่วนใหญ่แล้ว ธนาคารมักจะไม่อนุมัติสินเชื่อให้กับผู้ที่มี DTI ในระดับนี้

การรักษาระดับ DTI ให้ต่ำอยู่เสมอจึงเป็นเรื่องสำคัญ ไม่ใช่แค่เพื่อการขอสินเชื่อเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงสุขภาพทางการเงินที่แข็งแกร่งของเราด้วย การจัดการทางการเงินที่ดีอาจได้รับผลกระทบจากภาพรวมของ เงินเฟ้อสหรัฐ ซึ่งส่งผลต่ออัตราดอกเบี้ยทั่วโลกได้เช่นกัน

หนี้อะไรบ้างที่ถูกนำมาคำนวณ DTI?

ในการคำนวณ DTI ธนาคารจะรวบรวมภาระหนี้สินรายเดือนทั้งหมดที่คุณมีในระบบเครดิตบูโร ซึ่งโดยทั่วไปจะประกอบด้วย:

• หนี้สินเชื่อที่อยู่อาศัย: ค่าผ่อนบ้านหรือคอนโด
• หนี้สินเชื่อรถยนต์: ค่าผ่อนรถยนต์หรือรถจักรยานยนต์
• หนี้บัตรเครดิต: ยอดชำระขั้นต่ำ (Minimum Payment) ของบัตรทุกใบรวมกัน
• หนี้สินเชื่อส่วนบุคคล: เงินกู้ส่วนบุคคลจากธนาคารหรือสถาบันการเงินที่ไม่ใช่ธนาคาร (Non-bank)
• หนี้สินเชื่อเพื่อการศึกษา: เช่น กยศ.
• ภาระผูกพันอื่นๆ: เช่น หนี้จากการค้ำประกัน หรือภาระหนี้อื่นๆ ที่ปรากฏในรายงานเครดิตบูโร

สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจว่าธนาคารจะพิจารณา ‘ภาระผูกพัน’ ทั้งหมด ไม่ใช่แค่หนี้ที่คุณจ่ายจริงในแต่ละเดือน เช่น หากคุณมีบัตรเครดิต 5 ใบ แม้บางใบไม่ได้ใช้ แต่ธนาคารจะนำยอดชำระขั้นต่ำของทุกใบมารวมคำนวณ

4 วิธีลด DTI เพิ่มโอกาสอนุมัติสินเชื่อ

หากคุณพบว่า DTI ของตัวเองสูงเกินไป ไม่ต้องกังวล ยังมีวิธีที่จะปรับลดตัวเลขนี้ลงได้ เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนยื่นขอสินเชื่อครั้งสำคัญ

โดยสรุป DTI เป็นเครื่องมือสำคัญที่สะท้อนวินัยทางการเงินและความสามารถในการบริหารจัดการหนี้สินของเรา การทำความเข้าใจและควบคุม DTI ให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม จะเป็นกุญแจสำคัญที่เปิดประตูสู่โอกาสทางการเงินต่างๆ ในอนาคต ไม่ว่าจะเป็นการซื้อบ้านในฝัน หรือการลงทุนเพื่อต่อยอดความมั่งคั่ง

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

DTI คำนวณหนี้บัตรเครดิตจากยอดเต็มจำนวนหรือยอดขั้นต่ำ?

ในการคำนวณ DTI ธนาคารจะใช้ ‘ยอดชำระขั้นต่ำ’ (Minimum Payment) ของบัตรเครดิตแต่ละใบมารวมเป็นภาระหนี้ต่อเดือน ไม่ได้ใช้ยอดหนี้คงค้างทั้งหมด

รายได้จากงานเสริมหรือฟรีแลนซ์สามารถนำมาคำนวณ DTI ได้หรือไม่?

ได้ หากเป็นรายได้ที่มีความสม่ำเสมอและสามารถแสดงหลักฐานที่มาของรายได้ได้อย่างชัดเจน เช่น ใบแจ้งหนี้, รายการเดินบัญชี (Statement) ที่มีเงินเข้าอย่างต่อเนื่อง หรือเอกสารหักภาษี ณ ที่จ่าย (50 ทวิ) ธนาคารจะนำรายได้ส่วนนี้มาพิจารณารวมด้วย

ถ้า DTI สูง จะไม่มีโอกาสขอสินเชื่อผ่านเลยใช่ไหม?

ไม่เสมอไป แต่โอกาสจะน้อยลงมาก ในบางกรณีหากผู้กู้มีปัจจัยอื่นที่ดีมาก เช่น มีเงินออมสูง, มีประวัติการชำระหนี้ดีเยี่ยมมาโดยตลอด, หรือทำงานในองค์กรที่มีความมั่นคงสูง ธนาคารอาจพิจารณาอนุมัติให้เป็นรายกรณี แต่โดยทั่วไปแล้วการมี DTI สูงถือเป็นอุปสรรคสำคัญ

ควรตรวจสอบ DTI ของตัวเองบ่อยแค่ไหน?

คุณควรคำนวณ DTI ของตัวเองอย่างน้อยปีละครั้งเพื่อตรวจสอบสุขภาพทางการเงิน และควรคำนวณทุกครั้งก่อนตัดสินใจยื่นขอสินเชื่อก้อนใหญ่ เช่น สินเชื่อบ้านหรือสินเชื่อรถยนต์ เพื่อประเมินความพร้อมและวางแผนล่วงหน้า

ธุรกิจซื้อสดขายสด ทำอย่างไรให้ได้เงินทุน [โดย ธนาคารกสิกรไทย ]

ธุรกิจ SME ในประเทศไทยถือว่าเป็นกลุ่มผู้ประกอบการที่มีจำนวนมากที่สุด แต่ทราบไหมว่า มีผู้ประกอบการ SME จำนวนมากที่ไม่สามารถเข้าถึงแหล่งเงินทุนได้ด้วยสาเหตุหลักๆ ก็คือ การไม่เดินบัญชี หลายคนคงสงสัยว่า ทำไมการเดินบัญชีกับธนาคารจึงมีความสำคัญมากนักหนา ต้องบอกว่ามันเป็นเอกสารตัวหนึ่งที่จะสะท้อนให้ธนาคารเห็นถึงการหมุนเวียนด้านการเงินของธุรกิจ

สำหรับธุรกิจที่จะเล่าให้ฟังวันนี้ก็เป็นธุรกิจที่กระจายตัวอยู่ทั่วไป เป็นธุรกิจที่เริ่มต้นได้ไม่ยาก แต่ถ้าจะให้เติบโตก็ต้องอาศัยฝีมืออยู่เหมือนกัน ฝีมือที่ว่านี้ก็คือ ฝีมือในการทำขนม และธุรกิจที่พูดถึงอยู่ก็คือ ธุรกิจ

เบเกอรี่ โดยลูกค้าท่านนี้เริ่มทำธุรกิจเบเกอรี่ ด้วยการผลิตตามที่ลูกค้าสั่ง (Make to Order) ส่งให้กับลูกค้าที่อยู่ตามบ้านและร้านค้าทั่วไป ด้วยรสชาติที่อร่อยถูกปาก ทำให้ยอดสั่งซื้อเพิ่มจำนวนขึ้น จากยอดขายหลักพันสู่ยอดขายหลักหลายหมื่นบาทต่อวัน ลูกค้าเริ่มอยากที่จะขยับขยายธุรกิจ มีหน้าร้านเพื่อสร้างยอดขายให้เพิ่มขึ้น รวมถึงการได้รับคำสั่งซื้อใหม่ที่เข้ามาเป็นประจำเดือนละ 100,000 บาท ซึ่งการลงทุนเพิ่มนี้ลูกค้าอาจต้องการการสนับสนุนเงินทุนจากธนาคารแต่ปัญหาก็เกิดขึ้นคือ

ลูกค้ารายนี้เป็นลูกค้าที่อยู่รอบนอกเขตเมือง ไม่มีสาขาของธนาคาร รวมถึงลูกค้าไม่เข้าใจเรื่องระบบการเดินบัญชี จึงทำให้ลูกค้าแทบไม่ได้เดินบัญชีกับธนาคารเลย นอกจากนี้ลักษณะการทำธุรกิจของลูกค้าเป็นการค้าแบบซื้อสดขายสด ธุรกิจลักษณะซื้อสดขายสดนี้มีอยู่จำนวนมากในบ้านเรา ยกตัวอย่างเช่น ร้านโชห่วย, ร้านอาหาร, ร้านขายกิ๊ฟช็อป, ร้านกาแฟ เป็นต้น โดยส่วนใหญ่เป็นธุรกิจขนาดเล็ก ไม่มีการวางบิล ไม่มีเครื่องรูดบัตรสำหรับลูกค้าที่มาใช้บริการ เมื่อได้เงินจากการขายมาก็เก็บไว้ในลิ้นชัก เพื่อเตรียมจ่ายเป็นค่าวัตถุดิบที่ใช้ในร้าน หรือเป็นค่าอุปกรณ์ต่างๆ ของร้านหมุนเวียนเช่นนี้ตลอดเวลา จึงทำให้เจ้าของไม่เห็นความสำคัญของการนำเงินมาเข้าบัญชี เพราะมองว่าเป็นการเสียเวลา เอาเงินเข้าเดี๋ยวเดียวก็เอาเงินออกมาแล้ว จะต้องเสียเวลาไปธนาคารทำไม ถ้าการเดินบัญชีของธุรกิจเป็นลักษณะนี้ โอกาสในการกู้เงินจากธนาคารพาณิชย์ก็เป็นเรื่องยาก

สำหรับลูกค้ารายนี้ก็เช่นกัน แทบจะไม่ได้เดินบัญชีผ่านธนาคารเลย เพราะเมื่อนำของไปส่งให้กับลูกค้าในเมืองก็จะแวะไปซื้ออุปกรณ์และวัตถุดิบต่างๆ ในการทำเบเกอรี่ในตลาด รายได้ที่ได้มาก็จะกลายเป็นรายจ่ายในทันที การที่ธนาคารสามารถนำเสนอสินเชื่อรายนี้จนได้รับอนุมัติก็เกิดจากการให้ข้อมูลของลูกค้า คือ

1. การแสดงให้ธนาคารเห็นถึงความตั้งใจในการทำธุรกิจของลูกค้า โดยให้ข้อมูลเกี่ยวกับธุรกิจและแผนการทำธุรกิจที่ลูกค้าวางไว้

2. การพาธนาคารเยี่ยมชมธุรกิจ เพื่อให้ธนาคารเห็นขั้นตอนในการทำงาน และรู้สต๊อกสินค้าหรือวัตถุดิบที่มีอยู่

3. การเก็บรวบรวมเอกสารทางการค้าที่มีอยู่ทั้งหมดแสดงให้ธนาคารดู ได้แก่ คำสั่งซื้อจากลูกค้า, ใบส่งของ, ใบเสร็จรับเงินค่าสินค้า, ใบเสร็จรับเงินค่าวัตถุดิบ, บิลค่าน้ำ-ค่าไฟที่ใช้ในการดำเนินธุรกิจ เป็นต้น

จากกรณีตัวอย่างของลูกค้ารายนี้ก็ต้องบอกว่า ไม่ใช่ลูกค้าทุกรายที่มีลักษณะเช่นนี้จะได้รับการอนุมัติสินเชื่อจากธนาคาร เพราะถ้าเราไม่สามารถพิสูจน์ให้ธนาคารเห็นถึงแหล่งที่มาของรายได้อย่างชัดเจน โอกาสในการได้รับอนุมัติสินเชื่อก็จะยากมาก ทั้งๆ ที่ธนาคารก็พร้อมที่จะช่วยเต็มที่ ดังนั้นอย่ารอให้ปัญหาเหล่านี้เกิดกับเราเลย ถ้าเราอยากจะให้ธุรกิจขออนุมัติสินเชื่อได้ง่ายขึ้นก็ควรหมั่นเดินบัญชีกับธนาคาร เพราะเมื่อธนาคารรู้จักเรามากขึ้น ธนาคารก็จะสามารถช่วยเราได้มากขึ้น

สำหรับผู้ประกอบการที่อยากได้ข้อมูล สินเชื่อสำหรับธุรกิจซื้อสดขายสด โดยเฉพาะ คลิกที่นี่

การกู้เงินหรือขอสินเชื่อสำหรับพ่อค้าแม่ค้า บางกอกทูเดย์ เชื่อแน่ว่า  คนค้าขายอิสระ คงเป็นเรื่องไม่ง่าย แต่เมื่อธนาคารเขาให้ข้อมูลมาแบบนี้แล้วว่า เขาต้องการอะไร แค่เราเตรียมตัวให้พร้อมโอกาสรับความช่วยเลหือด้านเงินทุนหรือขอสินเชื่อธนาคารคงจะมีโอกาสมากยิ่งขึ้น

ขอบคณ ที่มา www.kasikornbank.com