ทำไมเวียดนามถึงถูกมองว่าเป็น “ดาวรุ่ง” แห่งการลงทุน?

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เวียดนามได้กลายเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางที่น่าดึงดูดที่สุดสำหรับนักลงทุนทั่วโลก ด้วยปัจจัยบวกหลายประการที่ส่งเสริมให้เศรษฐกิจเติบโตอย่างก้าวกระโดด จนได้รับฉายาว่าเป็น “เสือตัวใหม่แห่งเอเชีย” ปัจจัยเหล่านี้คือแม่เหล็กสำคัญที่ทำให้กองทุนเวียดนามดูเปล่งประกาย

1. การเติบโตทางเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งและต่อเนื่อง

เวียดนามมีอัตราการเติบโตของ GDP ที่สูงเป็นอันดับต้นๆ ของโลกมาอย่างต่อเนื่อง แม้ในช่วงที่เศรษฐกิจโลกชะลอตัว รัฐบาลเวียดนามยังคงมุ่งมั่นในการปฏิรูปเศรษฐกิจ เปลี่ยนผ่านจากประเทศเกษตรกรรมสู่ฐานการผลิตที่สำคัญของโลก โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ สิ่งทอ และเทคโนโลยี

2. โครงสร้างประชากรที่เอื้ออำนวย

ด้วยจำนวนประชากรกว่า 100 ล้านคน และส่วนใหญ่เป็นคนในวัยหนุ่มสาว ทำให้เวียดนามมีตลาดแรงงานขนาดใหญ่และมีกำลังการบริโภคภายในประเทศที่แข็งแกร่ง ชนชั้นกลางที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วยังเป็นอีกหนึ่งแรงขับเคลื่อนสำคัญที่ทำให้ความต้องการสินค้าและบริการเพิ่มสูงขึ้น

3. การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) ที่หลั่งไหล

นโยบาย “China Plus One” ที่บริษัทข้ามชาติต่างมองหาฐานการผลิตแห่งใหม่นอกประเทศจีน ทำให้เวียดนามกลายเป็นผู้รับผลประโยชน์โดยตรง การลงทุนโดยตรงจากต่างชาติ (FDI) ยังคงเป็นแม่เหล็กดึงดูดเม็ดเงินมหาศาล คล้ายกับที่ธนาคารไทยขยายการลงทุนในอินโดนีเซีย ซึ่งช่วยสร้างงาน สร้างรายได้ และถ่ายทอดเทคโนโลยีให้กับประเทศ

4. เสถียรภาพทางการเมืองและข้อตกลงการค้า

เวียดนามมีความได้เปรียบในด้านเสถียรภาพทางการเมืองเมื่อเทียบกับหลายประเทศในภูมิภาค นอกจากนี้ การเข้าร่วมข้อตกลงการค้าเสรี (FTA) ที่สำคัญหลายฉบับ เช่น CPTPP และ EVFTA (กับสหภาพยุโรป) ยิ่งช่วยเปิดประตูการค้าและการส่งออกให้กว้างขึ้น

“เสียงลมลวง” หรือความเสี่ยงที่ต้องจับตา?

แม้จะมีปัจจัยบวกมากมาย แต่การลงทุนในตลาดเกิดใหม่ย่อมมาพร้อมกับความเสี่ยงที่ไม่อาจมองข้ามได้ ซึ่งเป็นเหมือนอีกด้านของเหรียญที่นักลงทุนต้องพิจารณาอย่างรอบคอบก่อนตัดสินใจ

1. ความผันผวนของค่าเงินดอง (VND)

สำหรับนักลงทุนต่างชาติ ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งที่ต้องคำนึงถึงเสมอ การอ่อนค่าของเงินดองอาจส่งผลกระทบต่อผลตอบแทนเมื่อแปลงกลับมาเป็นเงินบาทได้

2. ปัญหาในภาคอสังหาริมทรัพย์และหนี้เสีย

ช่วงที่ผ่านมา ภาคอสังหาริมทรัพย์ของเวียดนามเผชิญกับความท้าทาย ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อเนื่องไปยังภาคธนาคารและเสถียรภาพทางการเงินโดยรวม แม้รัฐบาลจะพยายามเข้ามาแก้ไข แต่ก็ยังเป็นประเด็นที่ต้องติดตามอย่างใกล้ชิด

3. ข้อจำกัดและกฎระเบียบ

ตลาดหุ้นเวียดนามยังมีข้อจำกัดในการถือครองหุ้นของนักลงทุนต่างชาติ (Foreign Ownership Limit) ในบางอุตสาหกรรม รวมถึงกฎระเบียบที่อาจเปลี่ยนแปลงได้ ซึ่งสร้างความไม่แน่นอนให้กับนักลงทุน

4. ความโปร่งใสและธรรมาภิบาล

เช่นเดียวกับตลาดเกิดใหม่อื่นๆ ประเด็นด้านความโปร่งใสและธรรมาภิบาลของบริษัทจดทะเบียนยังคงเป็นสิ่งที่ต้องพัฒนาต่อไป ซึ่งอาจเป็นความเสี่ยงที่ซ่อนอยู่สำหรับนักลงทุน

กองทุนเวียดนามเหมาะกับใคร?

จากข้อมูลข้างต้น จะเห็นได้ว่ากองทุนเวียดนามมีทั้งโอกาสและมีความเสี่ยงสูงไปพร้อมกัน ดังนั้นจึงเหมาะสำหรับ:

• นักลงทุนที่รับความเสี่ยงได้สูง: ผู้ที่เข้าใจและยอมรับความผันผวนของตลาดเกิดใหม่ เพื่อแลกกับโอกาสในการสร้างผลตอบแทนที่สูงกว่า
• นักลงทุนระยะยาว: การลงทุนในเวียดนามควรมองในระยะเวลา 5 ปีขึ้นไป เพื่อให้เศรษฐกิจได้เติบโตและผ่านพ้นความผันผวนในระยะสั้น
• ผู้ที่ต้องการกระจายการลงทุน: การแบ่งเงินลงทุนส่วนหนึ่งมายังตลาดเวียดนาม สามารถช่วยกระจายความเสี่ยงออกจากตลาดหลักได้

สำหรับนักลงทุนที่อาจจะยังใหม่กับโลกของการลงทุน การศึกษาข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับกองทุนรวม ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีก่อนจะตัดสินใจเลือกลงทุนในตลาดที่มีความเฉพาะตัวสูงเช่นนี้

สรุป: ดาวรุ่งที่มีเงื่อนไข

สรุปแล้ว กองทุนเวียดนามมีศักยภาพที่จะเป็น “ดาวรุ่ง” ได้จริง ด้วยปัจจัยพื้นฐานทางเศรษฐกิจที่แข็งแกร่ง แต่ก็ไม่ใช่การลงทุนที่ปราศจากความเสี่ยงหรือ “เสียงลมลวง” นักลงทุนจำเป็นต้องศึกษาข้อมูลอย่างละเอียด ติดตามข่าวสาร และประเมินความเสี่ยงที่ตนเองยอมรับได้ การตัดสินใจลงทุนจึงควรสอดคล้องกับ แผนการบริหารเงินส่วนบุคคล และเป้าหมายทางการเงินระยะยาวของตนเอง

หากคุณเห็นว่าบทความนี้มีประโยชน์ โปรดแชร์ให้เพื่อนๆ นักลงทุนได้อ่าน และร่วมแสดงความคิดเห็นกันได้เลย!

ธนาคารพัฒนาเอเชีย เผยว่า ในปีที่ผ่านมา การลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานของเวียดนาม ทั้งภาครัฐและเอกชน คิดเป็น 5.7% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (จีดีพี) ซึ่งสูงสุดในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ ตัวเลขดังกล่าวใกล้เคียงกับจีนแผ่นดินใหญ่ที่อยู่ที่ 6.8% ส่วนอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ มีการลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน น้อยกว่า 3% ขณะที่มาเลเซียและไทยมีค่าใช้จ่ายด้านโครงสร้างพื้นฐาน ต่ำกว่า 2%

ธนาคารพัฒนาเอเซีย คาดการณ์ว่า ประเทศเศรษฐกิจเกิดใหม่ในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้จำเป็นต้องลงทุนมากที่สุดถึง 26 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ใน 13 ปีนี้ เพื่อการสร้างโครงข่ายคมนาคมขนส่ง ปรับปรุงโครงข่ายไฟฟ้าและน้ำ รวมถึงสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ ซึ่งเวียดนามเป็นหนึ่งในประเทศที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก ที่กำลังทุ่มเงินหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ เพื่อดึงดูดการลงทุนจากต่างชาติ ให้ผงาดทางเศรษฐกิจเป็นเสือแห่งเอเชียเหมือนที่หวังไว้

นายยูจีเนีย วิคตอริโน นักเศรษฐศาสตร์จากธนาคารออสเตรเลีย แอนด์ นิวซีแลนด์ ในสิงค์โปร์ แสดงความคิดเห็นว่า รัฐบาลของเวียดนามทราบดีว่าหากต้องการส่งเสริมการลงทุนเพื่อพัฒนาความสามารถในการแข่งขันของประเทศ ค่าจ้างขั้นต่ำนั้นคงไม่เพียงพอ การมีโครงสร้างพื้นฐานที่ดีพอจะดึงดูดให้บริษัทเข้ามาตั้งโรงงานมากขึ้น รวมถึงการพัฒนาสนามบินและถนนหนทาง

จากการจัดอันดับด้านโครงสร้างพื้นฐานในเอเชีย นอกจากจีนขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในภูมิภาคเอเชียแล้ว ยังมีเวียดนามที่ขึ้นครองอันดับที่ 2 และตามด้วยอินเดีย อินโดนีเซีย เมียนมาร์ สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย ส่วนประเทศไทยนั้น ได้รับการจัดอันดับรั้งท้ายสุด และเนื่องจากการใช้ยุทธศาสตร์การลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานของเวียดนาม ส่งผลให้เวียดนามก้าวขึ้นมาเป็นแนวหน้าทางเศรษฐกิจ โดยปีที่ผ่านมา การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศเพิ่มขึ้นเป็นประวัติการณ์ถึง 1.58 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ด้านธนาคารโลก คาดการณ์ว่า เศรษฐกิจของเวียดนามจะขยายตัวมากกว่า 6% ไปจนถึงปี 2562

อย่างไรก็ตาม การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานของเวียดนามจะต้องเผชิญกับความท้าทาย โดยในช่วง 4 ปีนับจากนี้ เวียดนามจำเป็นต้องใช้เงินราว 4.8 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐฯ สำหรับการก่อสร้างโรงไฟฟ้ามากถึง 11 โรง ขนาดกำลังผลิตรวม 13,200 เมกะวัตต์ และถนนราว 1,380 กิโลเมตร โดยในสัปดาห์ที่ผ่านมา นายเหวียนซวนฟุก นายกรัฐมนตรีของเวียดนาม ได้มีคำสั่งให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมเร่งวางแผนเพิ่มการจัดสรรงบประมาณสำหรับใช้จ่ายด้านโครงสร้างพื้นฐานของภาคเอกชน โดยสัดส่วนของการลงทุนภาคเอกชนในโครงสร้างพื้นฐานของเวียดนามมีน้อยกว่า 10% เทียบกับภาคเอกชนในอินเดียที่มีบทบาทสำคัญในการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานมากกว่า 30% ในปีที่ผ่านมา
ด้านประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ฟิลิปปินส์ ประธาธิบดีโรดริโก ดูเตร์เต ก็ตั้งเป้าหมายการลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน ที่ 7% ของจีดีพี หรือคิดเป็นมูลค่า 1.6 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ภายใน 6 ปี ส่วนประธานาธิบดีโจโก วีโดโด ของอินโดนีเซีย พยายามเร่งให้ก่อสร้างทางรถไฟ ที่มีระยะทาง 720 กิโลเมตร จากจาร์กาต้าไปสุราบายา เช่นกัน

จากหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ ปีที่ 37 ฉบับที่ 3,247 วันที่ 26 – 29 มีนาคม พ.ศ. 2560

ขอบคุณข้อมูลข่าวจาก www.thansettakij.com/content/136546